Podłącz swoje narzędzia

Zaraz po starcie agent pracuje na tym, co jest na maszynie: plikach, powłoce, gicie. Podłączenie narzędzi pozwala mu sięgnąć do usług, w których praca naprawdę żyje — do trackerów zadań, czatów, baz danych, API. Wszystko z tej strony znajdziesz w sekcji Personalizuj → Połącz na swojej maszynie.

Integracje: katalog

Integracje to droga uporządkowana. Przejrzyj katalog, wybierz usługę, podaj poświadczenie, o które prosi — i połączenie zostaje zainstalowane na Twojej maszynie, a jego narzędzia od razu pojawiają się u agenta. To pokrywa typowe przypadki bez żadnej konfiguracji poza samym poświadczeniem.

Konektory: droga dla zaawansowanych

Konektory to ogólny mechanizm pod spodem: serwery MCP, które dają agentowi narzędzia sięgające poza maszynę. Dodaj konektor sam, gdy katalog nie obejmuje danej usługi.

• Lokalny — uruchamia polecenie na Twojej maszynie, na przykład serwer MCP zainstalowany z npm. Podajesz polecenie i potrzebne mu zmienne środowiskowe, po jednej w wierszu.
• Zdalny — łączy się z hostowanym punktem końcowym MCP. Podajesz adres URL i nagłówki, po jednym w wierszu.

Każdy konektor pokazuje swój stan — połączony, błąd, wyłączony — i ile narzędzi wnosi. Możesz go wyłączyć bez usuwania, a jego narzędziami zarządzać pojedynczo, co ma znaczenie, gdy serwer udostępnia dwadzieścia narzędzi, a agent powinien widzieć trzy. Usunięcie konektora kasuje go z konfiguracji maszyny, a jego narzędzia natychmiast znikają agentowi.

Sekrety

Poświadczenia potrzebne kilku narzędziom — albo takie, których wolisz nie wklejać do definicji konektora — należą do sekcji Personalizuj → Sekrety. Sekret ustawia się na maszynie raz i jest dostępny środowisku agenta; agent może z niego korzystać, nigdy go nie wypisując.

Gdzie mieszkają poświadczenia

Wszystko, co podłączysz, jest przechowywane na Twojej maszynie, a nie na platformie: definicje konektorów, zmienne środowiskowe, sekrety. Usunięcie maszyny zabiera jej poświadczenia ze sobą.